Cover Image

Lepeltheorie

Wij als lepelaars zijn allemaal bekend met de lepeltheorie, maar voor wie het nog niet kent werkt het als volgt:

De lepeltheorie is een metafoor die probeert uit te leggen hoe draagkracht werkt voor een neurodivers persoon, of een persoon met een chronische ziekte. De theorie is bedacht door Christine Miserandino. Ze wilde op een visuele manier uitleggen hoe een eenheid van draagkracht er uit zou kunnen zien, die je moet verdelen over de dag.

’s Ochtends sta je op met bijvoorbeeld zes lepels. Aankleden kost misschien één lepel, ontbijt maken ook, maar douchen misschien twee.

Hierdoor wordt het kiezen waar een lepelaar hun lepels aan besteedt en blijkt aan het einde van de dag misschien dat dingen die belangrijk zijn niet gebeurd zijn

Persoonlijk vind ik het soms ook prettig om het te vergelijken met actiepunten in een game, waar je strategisch moet nadenken over hoe je je actiepunten verdeelt in een beurt.

Er zijn natuurlijk veel metaforen te bedenken en de lepel als eenheid is ontzettend arbitrair, maar om de één of andere reden is de lepel als eenheid blijven hangen. Bij ons op Lepelfabriek heeft het een belangrijke functie in onze communicatie; “Ik heb geen lepels”, “Dat kost mij teveel lepels”, of “Daar heb ik nog wel lepels voor” zul je vaak horen.

Cover Image

Luiheid bestaat niet!

Een mooi artikel waar aan het bestaan van luiheid getwijfeld wordt. Er wordt gesproken over drempels en hoe een activiteit voor de een veel moeilijker kan zijn om aan te beginnen dan voor een ander. Dit is natuurlijk waar wij als lepelaars al in geloven; dingen kosten lepels en je weet van te voren of je genoeg lepels hebt om een activiteit uit te voeren en soms gaat het gewoon niet. Dit artikel geeft met andere woorden een nieuwe kijk op een vergelijkbaar concept als de lepeltheorie.

https://humanparts.medium.com/laziness-does-not-exist-3af27e312d01